طبقه بندی قفل هیدرولیک بر اساس ساخت و ساز

یک روش رایج برای برچسب زدن شیرهای هیدرولیک، تعداد پورت های آن است. اصطلاح پورت به سادگی به مسیری اطلاق می‌شود که سیال هیدرولیک می‌تواند از آن برای جریان به داخل یا خارج از شیر استفاده کند. شیرهای هیدرولیک استاندارد دو پورت هستند، زیرا دارای هر دو درگاه ورودی (برای کشیدن سیال از پمپ) و یک درگاه خروجی (برای عبور سیال به محرک) هستند. با این حال، شیرهای هیدرولیک می توانند سه پورت، چهار پورت یا چند پورت نیز باشند. منیفولدهای هیدرولیک نوع دیگری از شیرها هستند که در درجه اول بر اساس مشخصات فیزیکی طبقه بندی می شوند. چنین مکانیزم هایی در واقع شیرهای هیدرولیکی مجزا هستند که در داخل سیستم های هیدرولیک به یکدیگر متصل می شوند.
دریچه‌های کارتریج هیدرولیک (همچنین به نام‌های لغزشی دریچه‌ها، شیرهای منطقی یا شیرهای دو طرفه نیز شناخته می‌شوند) برخی از دریچه‌های محبوب‌تر هستند که طبقه‌بندی خود را از پیکربندی آن‌ها استخراج می‌کنند. این دریچه ها به داخل یک حفره رزوه ای پیچ می شوند و معمولاً فقط از یک آستین، یک مخروط یا پاپت و یک فنر تشکیل شده اند. آنها زمانی باز می شوند که سیال ورودی مخروط نگهدارنده یا پاپت (که توسط فنر در جای خود نگه داشته شده است) را کنار می زند. سهولت نصب دریچه های کارتریج باعث محبوبیت آنها در دنیای هیدرولیک شده است.
به طور کلی، شیرهای هیدرولیک از نظر شکل و اندازه فیزیکی بسیار متفاوت هستند. اندازه آنها می تواند از کمتر از یک اینچ تا یک فوت متغیر باشد. به طور متوسط، آنها می توانند در کف دست جا شوند. تنوع فیزیکی وسیعی که شیرهای هیدرولیک را مشخص می کند، مستقیماً بر کاربردهای متفاوت آنها تأثیر می گذارد.